50+ Zuid Limburg > Nieuws en foto's

Leuke wandelervaringen

Laat hier uw leuke ervaringen, anekdotes en aantal deelnemers opnemen.                       Hoe??????

Stuur uw tekst naar Frans Beckers Beckersfrans63@gmail.com

foto's 50+ wandelgroep Zuid Limburg

De foto's van de 50+ wandelingen treft u aan op http://myalbum.com/3TBlMd8S3JmO

Withuis- Mesch-`s Gravenvoeren- Mheer- `s Gravenvoeren- Mesch- Withuis.

Eijsden, 3 juli  2019

Teja en Paul (1) zijn uitgenodigd om met ons mee te rijden naar Withuis, beiden hebben de uitdaging aangenomen. Teja met de opmerking “zeker, ik doe gewoon mijn ogen dicht” en Paul ging na enig aandringen ook door de knieën en stapte in. José kon vanwege een blessure niet door de knieën en kon dus niet mee. Door de goede weersverwachting, droog, zon met een verkoelend briesje, maar mogelijk ook dat een gidspaar van naam ons gaat leiden, hebben geleid tot een top opkomst. Maar liefst 35 personen + een hond zijn afgekomen voor deze dag-wandeling. Door de hoog gespannen verwachting rust er een behoorlijke druk op de schouders van het gidsenpaar Meys & Meys uit (voorlopig nog) Thull. Er zijn zelfs twee nieuwe loopsters aanwezig maar mogelijk dat dit toeval is, het zijn Rosé uit Geleen en Lilo uit Sittard,.De groep is al bijna compleet maar nog geen Jan en Els, even vrezen wij dat we dat we vandaag gids-loos zijn maar dan rijdt er een auto vol Meys(en) de parkeerplaats op. Zo te zien hebben onze dag-gidsen gezorgd voor familiare rugdekking want achter Jan en Els stappen ook Sjef en Jeanny uit de auto. Ze zijn beide goed uitgerust na een Kroatisch uitje, Kroatië een land bekend om zijn Natuur(isme) schoon en textiel vrije omgeving.

Finy uit Geleen gaat na langere afwezigheid weer de gehele dag glutenvrij mee. Ook Annie uit Bunde is vandaag ook weer aanwezig, ja voor je toekomstig plaatsgenoten (Jan en Els) heb je natuurlijk wat over. Gezellig dat Toos en Ger uit Klimmen meelopen maar helaas kan Ger voorlopig nog maar een halve tocht aan. Maar nu nog even iets over de jarigen, Jan uit Geleen, Francisca en Huub. Twee jarigen hebben de magische grens van 70 bereikt en zijn zomaar toegetreden tot het illustere genootschap 70+ zij gaan vanaf nu ervaren wat dit betekent. Jan uit Geleen behoorde al enkele jaren tot deze bevoorrechte club. Zoals het hoort en volgens een ongeschreven wet wordt hierover door de 70+ ers gezwegen als het graf.Herman heeft de wittebroodsweken met aanzienlijk gewichtsverlies moeten bekopen. Dit dieet is hem zo goed bevallen dat hij er mee doorgaat. Hij heeft van ervaringsdeskundige Teja nog tips gekregen. Maar voorlopig hoeven ons m.b.t. ondergewicht nog geen zorgen te maken.

Na een kort welkom van Ria geven wij ons over aan het gidsen-echtpaar, deze geven onze lunch-wensen door aan het restaurant en nemen de lead van de tocht.Wij volgen het gidsenpaar in oostelijke richting en passeren een aantal Tipi`s en komen even later in Mesch aan, het Nederlandse dorp dat op 12 september 1944 als eerste is bevrijd (getuige een monument).  Dit gebeurde door de A-compagnie van het 117de regiment infanterie. Na Mesch lopen wij in zuidelijke richting tot aan de Moerlingerweg die we volgen en we lopen zo het buitenland in. Bij de weg Oude Linde volgen we Hoffert tot aan de buitenring van `s Gravenvoeren.

Onderweg zien we ligafdrukken in het koren, er duikt in de groep het gerucht op dat deze afdrukken zijn ontstaan tijdens het voorlopen van de tocht. Dit wordt door vrijwel de gehele groep als waar aangenomen.  Iemand vraagt uitleg aan een helft van het gidsenpaar en krijgt een enigszins blozend antwoord: “ geen commentaar”.We lopen in noordoostelijke richting  waarbij we net voor Mheer weer voet op Nederlandse bodem zetten. Na 8 enerverende kilometers, waarbij we soms stiekem maar ook soms duidelijke zichtbaar hebben moeten klimmen van 63 naar 166 meter, ploffen we op het terras van café Quaten neer.

Na een riante recuperatie tijd, zijn in rap tempo de snel geserveerde gerechten verslonden.Jan en Els gaan ons voor in westelijke richting waar we snel weer van land wisselen wanneer we de Steegstraat verlaten maken we een 270° bocht in zuidelijke richting naar `s Gravenvoeren. Aan het einde van het dorp lopen we in westelijke richting Mesch.Tijdens het wandelen hebben we het o.a. over de goede oude tijd, toen roken nog gezond was.Met zo`n lang lint van deelnemers moet er vaker gestopt worden om de kop en de staart van de wandelslang weer met het lijf samen te voegen. Want zoals Jeanny vragend opmerkte: “we laten toch niemand achter hè?”Joop wordt door Els getest op zijn parate kennis m.b.t bloemen en planten, hem wordt een plant  met blauwe bloempjes voorgehouden met de standaard vraag “wat is dit?” Zonder maar een ogenblik van verwarring of paniek zegt Joop vol zelfvertrouwen ‘dit is de Wilde Ridderspoor”.Even voor Mesch steken wij de Belgisch /Nederlandse grens weer over.  

Nog even iets over de verdwenen Franssen (Frans H. en Frans D.) mij is in vertrouwen toegefluisterd dat, toen wij vorige wandeling badend in het zweet de flanken van de Vaalserberg voor de 2de of 3de maal beklommen, de genoemde FF-jes aan het onderhandelen waren over een zéér interessante bijbaan. Nee, nee geen uit de klussencentrale van de Provincie Limburg BV, want de beheerders van deze klussencentrale voor ZZP’ers (Zeer Zeker Politicus) gerund door generaal VerKoopmans en zijn adjudant de Gouverneur, kennen geen onbetaald werk. Bij de FF-jes ging het gewoon om onbetaald werk voor onbepaalde tijd. In verband met de wet op de privacy kan de bron van deze informatie helaas niet vrij gegeven worden.  

Het geluidniveau dat de wandelgroep produceert is opvallend laag geworden, was men in de ochtend nog spontaan en goedlachs, nu is er meer sprake van ingetogenheid (of is “afgebrand” een betere omschrijving?).  Tijdens een kersen-inkoopmomentje, terwijl onze dag-gidsen nog toezicht hielden bij de inkoop, namen enkele wandelaars ongevraagd initiatief onder het slagen van een uitroep “vier goa weer”. En zo strompelen/slepen wij ons richting Withuis, zelden was ik zo blij om mijn auto te zien. 16 kilometers is toch voldoende om een gemiddelde mondiale oudere jongere stil te krijgen zelfs over “de City” is niets meer vernomen. De plaatjes geschoten door Bèr en  Mia zijn getuige van de kwaliteit van de tocht en de deelnemers, oordeel zelf.

Met vriendelijke groet,

Frans B.

 

Woensdag  17 juli parkeren wij in de Kapelaan Houbenstraat 12 in Epen, Jan uit Maastricht zal ons door de omgeving van Slenaken loodsen.

Zonder kruis op Calvaire in Moresnet

Vaals, 19 juni 2019

Vandaag naar Vaals, Paul (1 ) vervoert ons. Net voordat we richting Drielandenpunt afslaan, gooit  Paul plotseling het stuur op zijns Verstappens, scherp naar recht en voorkomt zo een frontale botsing met een Belg die de bocht zodanig nam dat hij op onze weghelft uitkwam. En ja hoor het jarenlang volgen van de formule 1 heeft zich uitbetaald. Voor nadenken was geen tijd hier moest instinctmatig gehandeld worden. Een zenuwsignaal van de ogen via de harde schijf naar de handen. Met knikkende knieën rijden we naar het hoogste punt van Nederland, de Vaalserberg. D`r  Huub en `t Maria out Heële  loodsen ons vandaag richting Moresnet-Chapelle dat ligt in een ander land. Waar is voor mij nog onduidelijk geografie is een van mijn vele zwakke punten. Dus wordt het goed opletten waar de gids naartoe loopt. Het weer is, om maar eens een modegevoelige kreet te gebruiken, een dingetje. Wanneer we de “koppen (hoofden)” tellen dan komen we niet verder dan 18. Van een aantal is bekend dat zij geplaagd door blessures, moesten afhaken. José (onwillige knie), Pierre (hielspoor). Teja, is tijdelijk, namens de inspectie van de minister van onderwijs Ingrid van Engelhoven, de kwaliteit van de onderwijsexamens aan het bewaken. En dan nog de afwezigheid van Herman, hiervan beweren valse tongen dat nu zijn zoon net “het huis uit is” Herman en Annie “in de wittebroodsweken zitten”. Het is te hopen dat deze niet langer dan 2 weken duren zodat Herman de volgende wandeling wel weer van de partij zal zijn. Het lijkt er overigens op, dat het aantal deelnemers omgekeerd evenredig is met de weersverwachting, stijgt de kans op slecht weer, dan daalt het aantal wandelaars. Met betrekking tot de wandelequipment introduceert Mimy vandaag een noviteit, schoenen met 5 tenen (net vingerhandschoenen maar dan voor de voeten).

Na een korte briefing door Ria neemt Huub, onze dag-gids, ons op sleeptocht. We starten op 319 meter NAP* een stukje door bosrijke omgeving langs de grens, wanneer we de Hoogweg oversteken verlaten we Nederland. Zonder paspoort, zeg maar illegaal, dalen we naar het op 200 meter NAP gelegen Gemmenich. Onderweg zien we zinkviooltjes, in dit gebied werd dan ook vroeger zink gewonnen. Maar het zijn niet alleen zinkviooltjes, nee er is meer te zien een Eldorado voor plantenliefhebbers, echt iets voor Joop uit Nuth. We dalen verder en zien rechts van ons Plombière liggen. Verder dalend over de Rue du Casino ontmoeten wij de Geul die we volgen tot op het punt waar deze op een niveau van 149 meter NAP, de grond in duikt. Dit is tevens het laagste peil van onze tocht vanaf nu wordt het klimmen geblazen.  

Onderweg wordt ik door Paul (2) uit Sittard “bijgepraat” over een burgerinitiatief in het Lahrhof waarbij hij nauw betrokken is. Buurtbewoners hebben, gefaciliteerd door de gemeente, een in verval geraakte boomgaard opgeknapt en in ouderhoud genomen. Vaker hoor ik tijdens de wandelingen interessante verhalen van mensen met een passie en ook expertise. Zou het een idee zijn om de expertise van deze wandelgroep te bundelen en uit te venten. Denk aan een soort van expertisecentrum 50+ waar men, zij het tegen een kleine vergoeding, advies kan aanvragen. Want wij senioren zijn zeer goede stuurlui die altijd op de goede plaats aan de wal staan. En hiervoor een goede reden hebben, wij hebben geen tijd voor de uitvoering van dingen want wij zijn het aan onze stand verplicht om te genieten.

Wanneer we even uitblazen hoor ik dat Els en Jan uit Thull straks Els en Jan uit Bunde worden. Gaan Annie en Henk verhuizen of ontstaat er een carpoolgroep? Maar eerst moet er nog geklust worden, Rika vraagt of er binnen de 50+ wandelgroep ook klussers aanwezig zijn. Waarop het erg stil wordt totdat een deelnemer de ongemakkelijke stilte doorbreekt met de mededeling  “ik heb 2 linkerhanden hè schat”. En er bleken meer linkerhandeigenaren te zijn, met al of niet een bevestigende schat. Even verder verlaten wij de bosrijke omgeving en hebben wij een goed uitzicht op de prachtige omgeving. Het laatste deel van de tocht naar ons lunchadres, Café au Calvaire is best pittig, in de zon met een behoorlijke temperatuur. Voordat we de lunchplek bereiken passeren we een park met het opschrift “Le Calvaire du Christ. Voor ons voelt het of we de Calvarieberg zelf beklommen hebben, zonder kruis maar wel met zware schoenen (met uitzondering van Mimy). We zijn dan ook blij met een plekje in de tuin, na 9 km hebben we hier wel zin in. We lunchen op niveau te weten op 212 meter NAP.

Uitgaande van het idee dat we in de Voerstreek zouden lopen had ik voor mijn bestelling croque monsieur verwacht dat men zou vragen avec 1 ou 2 œufs. Maar de vraag werd ‘ was wollen Sie trinken?’ Ik was even vergeten dat Moresnet in het verleden vanwege de zinkmijnen een omstreden gebied was  waar, o.a.Pruisen een deel van opeiste, dus daar komt het duits spreken vandaan. Tegenwoordig is de plaats bekend als pelgrimsoord.

Mijn buurman aan tafel heeft spek en ei besteld, alle bestellers van spek en ei krijgen een kom met salade en samen een rijk gevulde broodmand. Op de vraag waar is het spek wordt geadviseerd om onder het ei te kijken alleen er is ook geen ei. Maar een paar tellen later komt er voor iedere spek en ei besteller een enorm bord met spek en ei. Zelden heb ik mensen zo hun best zien doen om een bord spek en ei, brood en salade op te peuzelen, hetgeen de meeste niet of met zeer veel moeite is gelukt. Ook voor de andere bestelling gold dat de kwaliteit prima was  en op de kwantiteit niet bespaard is. En dan te weten dat we nog naar 346 meter NAP moeten klimmen.

Dat Moresnet-Chapelle een pelgrimsoord is, is gezien de lunch goed voorstelbaar, ik zou hier ook nog wel eens willen aanschuiven.

Huub voert ons 1 kilometer naar het oosten en dan zo’n 5 km noordelijk naar het drielandenpunt. Onderweg maakt Lei uit Nuth ons attent op een dikke lange regenworm, het is een hazelworm, een pootloze hagedis van maximaal 40 cm lang. We puffen verder, heel even zo rond 14.00 uur denken we dat de Buienradar gelijk krijgt, namelijk dat de poncho’s aan moeten, maar even later blijkt het gelukkig vals alarm.

Onderweg hebben wij ons regelmatig de vraag gesteld “waar zijn de 2carpoolende Fransen gebleven?” Zomaar zonder tegenbericht niet verschijnen, is voor hen ongebruikelijk. Jan uit Geulle heeft nog een verwoede belsessie gestart ten einde deze gemiste wandelaars te lokaliseren, helaas tevergeefs. Wat kan er aan de hand zijn? Hebben ze thuis aangegeven wij zijn wandelen met 50+  en zitten ze nu ergens op een terras met vrouwelijk gezelschap van 50- ? Of is de batterij van de telefoon leeg, is het vergeetachtigheid? Vinden ze “ons” toch niet interessant genoeg om vanuit Munstergeleen/Spaubeek te rijden?  Een ding is zeker ze staan niet op de foto`s die Bèr met een geoefend oog heeft “afgetrokken”.

We klimmen verder en gelukkig dalen we het laatste eindje naar de parkeerplaats. D`r Huub en `t Maria hebben ons van een mooie tocht laten genieten, met dank hiervoor.

*Normaal Amsterdams Peil

 

Met vriendelijke groet,

Frans B.

Ps Zijn de Franssen straks in Eijsden aanwezig en heeft Herman voldoende wittebrood genoten?

Woensdag  3 juli vertrekken wij vanaf Le Sud Withuis 22 Eijsden, Jan en Els uit Thull geven ons een ander kijk op Mheer en omstreken, tenminste dat hoop ik.

Sponsoren / Adverteerders

Klik op logo voor bezoeken
website sponsor / adverteerder

Ook adverteren?