50+ Zuid Limburg > Nieuws en foto's

Leuke wandelervaringen

Laat hier uw leuke ervaringen, anekdotes en aantal deelnemers opnemen.                       Hoe??????

Stuur uw tekst naar Frans Beckers Beckersfrans63@gmail.com

foto's 50+ wandelgroep Zuid Limburg

De foto's van de 50+ wandelingen treft u aan op http://myalbum.com/3TBlMd8S3JmO

De voorlopig laatste wandeling gevuld met jeugdherinneringen

Maastricht, 14 oktober 2020.

Vorig jaar is op veler verzoek deze wandeling door de Enci groeve in de planning gezet. Corona virus, Covid 19, pandemie, lock down, “ Social” distancing (wie verzint zo’n onzin begrip?), mondkapje,  waren ten tijde van het uitzetten van de wandeling nog begrippen die niet in onze wandelconversaties, ons vocabulaire voorkwamen.Nu weten we niet beter en gehoorzamen de meesten van ons blindelings onze regering. Kortom, de wandelgroep is dramatisch uitgedund met als gevolg dat Ria om bedrijfsmatige redenen deze groeve wandeling voorlopig tot de laatste van dit jaar heeft verklaard.Er zijn foto’s gemaakt en mede met dit verslag hopen we dat beide een aansporing mogen zijn om te geloven in een snelle herstart in 2021.Tot zover de coronaperikelen.

Met 7 mensen stonden we klaar voor het startschot op de parkeerplaats van de Jezuïetengrot aan de Cannerweg in Maastricht. Eerst richting, het in herfstsfeer gehulde Chateau Neercanne. Dan langs de buitenmuur omhoog de Cannerberg op. Met schitterend uitzicht op het mooie Kanne, woonplaats van Tom Dumoulin en Willy Brokamp. Na tien minuten onderweg werd Ria gebeld door Guus, nummer 8. Gelukkig was hij bekend met de situatie en wist hij via een shortcut aan te sluiten bij de groep. Halverwege het Cannerbos bogen we een eindje terug richting het millenniumbos op het plateau van Wolder. Het is leuk om te zien hoe zo’n bos zich in 20 jaar heeft ontwikkeld. Jan V., terug van verhuisperikelen, wees op twee luchtschachten die het onderliggend grottenstelsel van verse lucht moest voorzien. Nostalgisch doet Jan verslag hoe zij als snaken via die schachten de grotten inslopen. Avontuurlijk en levensgevaarlijk zou ik zeggen.

Al snel komen we bij de waterwinningfabriek gelegen boven de Apostelhoeve waar we even later langs zijn wijngaarden lopen. Dalend richting de Nekummermolen aan de Jeker wordt deze wijn en vooral de prijs ervan besproken. Voor Frans H. roept deze plek herinneringen op aan zijn jeugd: als kleine jongen met de fiets smokkelen van sigaretten en chocolade uit het nabij gelegen Kanne. Voor Jan herinneringen aan het bivakkeren bij de broeders van de Beijaart terwijl er op hun voetbalvelden een toernooi werd afgewerkt. Nu met een kleine extra lus verder op pad bergop naar de Sint Pietersberg en, boven aangekomen , een eerste blik in de groeve. Na een korte pauze kozen we voor een ruig struinpad naar Fort Sint Pieter en het daarbij gelegen lunchadres, Monte Nova. Een goed en vlot verzorgde lunch gaf de nodige energie voor het verdere verloop naar het doel van de dag, de Enci Groeve.

Door de aangekondigde nieuwe maatregelen was de sfeer bij het personeel nogal bedrukt. Later op de dag zouden ze met hun baas vergaderen over hoe verder. We wensten hen een goede gezondheid en sterkte in deze moeilijke tijd.

Via het Oog lopen we nu linea recta langs de flank van de berg met uitzicht op de Maas naar de trappen van de groeve. Daar aangekomen gaf Roos, ook na aangeboden ondersteuning, aan niet naar beneden te durven. Ze besloot zonder begeleiding van een van ons terug te gaan naar de parkeerplaats. Toen waren er weer zeven.

Nu de bedrijvigheid van de Enci onlangs definitief is gestaakt zien we ploegen mensen met machines werken aan het afwerken van  en omvormen van de lege groeve naar een uniek biotoop. Toen besloten werd de horeca ter plaatse nog een keer te steunen haakten opnieuw 2 mensen af. Toen waren er nog vijf...

Na deze korte stop restte ons nog een flinke klim en mooie, glooiende afdaling opnieuw naar het Jekerdal. Via het Jezuïetenpad en bruggetje over de Jeker kwamen we moe maar voldaan bij onze voitures. En er wachtte nog een verrassing: bij de auto van Ria een doos met druiven met brief van Lei uit G. Hij was te laat en koos ervoor om terug te gaan......

Als we bij een potentieel uit negen mensen bestaand groep uiteindelijk met vijf lopers aan de finish verschijnen mogen we gerust stellen dat hoewel niet geïnfecteerd Corona toch zijn weerslag heeft. Het besluit van Ria om betere tijden af te wachten is daarmee volkomen terecht.

We wensen allen een goede gezondheid en mentale kracht om de komende tijd goed door te komen.

Frans H.

Niet Gemmenich maar de Viergrenzenweg in Vaals is het startpunt.

Vaals, 30 september 2020 
Ja beste wandelaars ook na onze pensionering blijkt dat niet alleen onze partner over ons lot kan beschikken maar ook de overheid. In een verdienstelijke poging (helaas delen veel jongeren deze mening niet) om het coronavirus tot staan te brengen, leggen overheden ons beperkingen op. Zo raadt de Belgisch overheid het bezoek vanuit Nederland sterk af. Ria heeft hier direct op geanticipeerd en na overleg (met het gidsen-duo Huub en Maria uit Heële ) via mail het nieuwe startpunt van vandaag: Viergrenzenweg 232, 6291 BX in Vaals (restaurant De Bokkerijder) doorgegeven. Wij senioren zijn volgzaam en flexibel als dit nodig is. Ook voor Huub en Maria is het aanpoten geweest, direct na de persconferentie van Rutte en de Jonge heeft crisisoverleg plaatsgevonden tussen het politbureau van 50+ zuid en het gidsen-duo. Gevolg hiervan was dat Huub om 22.00 uur gewapend  met de “pietsjlamp” en een rol rood-wit afzetlint, de parkeerplaats is gaan verkennen. Het duo is de gehele dinsdag in de weer geweest om op stafkaarten de route om te gooien, deze voor te lopen en in het restaurant te checken of er coronavrij geluncht kan worden. Om later met een licht opgeblazen gevoel van het testen van diverse gerechten naar Heële terug te rijden en om zo voor voldoende nachtrust te zorgen. Maar eerst nog een kaarsje op steken voor Sint-Christoffel de patroonheilige van de reizigers, alle verkeersdeelnemers, timmerlieden, schilders, pelgrims, fruithandelaren, boekbinders, schatgravers, hakebusschutters, hoedenmakers, tuinmannen en kinderen en tevens patroon tegen besmettelijke ziekten, onverwachte dood, de pest, droogte, onweer, hagel, watersnood, vuurrampen, oogziekten en ook handig tegen tandpijn. *

Het Vierlandenpunt.
Van 1839 tot 1919 bestond er een 4-landenpunt, naast Nederland, België en Pruisen was er ook nog Moresnet. Het ministaatje Moresnet was slechts 11 vierkante kilometer groot. Het ontstond in 1815 toen Nederland en Pruisen het maar niet eens konden worden over een zinkmijn.
Vijf jaar eerder verkreeg de Luikse uitvinder Jean-Jacques Daniel Dony van Napoleon het patent voor het produceren van zink. De uitvinder bezat al een concessie voor het winnen van metaal in het gebied onder Vaals. Na de val van Napoleon eisten zowel Nederland als Pruisen het gebied op. Als oplossing werd besloten om de groeve binnen de gemeente Moresnet een status aparte te verlenen. Het neutrale landje kwam daarmee onder gezamenlijk bestuur van beide landen. Dankzij de status aparte kregen de 256 inwoners van het nieuwe mini-landje allerlei belastingvoordelen. Er kwamen zelfs plannen voor een eigen munt, een eigen postzegel, misschien toch maar wel inkomstenbelasting en zelfs het invoeren van Esperanto als taal. *

Aan de start verschijnen 9 corona-vrije wandelaars voor een panoramawandeling zij leggen hun lot in handen van Huub, Maria piept er tussen uit Holset om bij ’t Klükske de faciliteiten te testen. Huub staat te popelen om ons zijn mooi gebruinde kuiten te laten zien of te wel hij gaat de groep voor. We komen in een gebied waar al anderen zo te zien de grond onderzocht hebben. We zijn in “ Ut Jeldloch” , we wisten al dat er zwijnen met 2 poten zijn maar hier is een soort met 4 poten aan het werk geweest op zoek naar eikels of Jeld? Onze “voorganger” neemt ons mee richting buurtschap Wolfhaag met de Eschberg bekend van de Amstel gold race, naar de Meelenbroekerweg waar een duivel naast een duivel is gefotografeerd Zie foto`s. De tocht voert ons door het Malenbos , hier bevindt zich een grafheuvel uit de bronstijd van zo’n 3 à 8000 voor Christus. Zouden ze vroeger ook voorwerpen gedateerd hebben met zoveel jaar voor Abraham (1000 vCh)? Mocht je hier ooit verdwaald zijn en je komt uit bij een gietijzeren grenspaal met het nummer  4 dan zit je in het Schimperbos. Nu nog even het Holsetterbos “doen” en dan rusten in Holset bij ’t Klükske, na 7,2 km. Hier is alles goed verzorgd en de bediening is vriendelijk, dus “alles paletti”, daar heeft Maria wel voor gezorgd.

Dreigende wolken dwingen onze gids om een beslissing te nemen met betrekking tot de lengte van de route. De weersvoorspelling voor vandaag schijnt uit te komen, dus kiest Huub voor een snelle aftocht uit Holset richting Vaals. Na 4,7 km komen we droog aan bij de Wilhelminatoren in Vaals en ontstaat even het “schoolreisjes gevoel”. Herkenbaar aan de volgende ingrediënten:  iedereen is moe, het is leuk geweest, (bijna) geen ruzies, niemand kwijt geraakt, geen akelige dingen gebeurd en niet onbelangrijk “de broodjes zijn op”. Bèr sluit op waardige wijze deze tocht af door als enige de toren te beklimmen en een mooie panoramaopname te maken van de standvastige wandelaars. Onze dag-gids heeft zijn beste (wandel)beentje voor gezet in deze natuur en cultuurrondgang van bijna 12 km lang waarbij soms op de grens is gebalanceerd is. Huub, bedankt hiervoor.

 

Met vriendelijke groet,

Frans B.

 

Ps: * Bron =Wikipedia

Voor de wandeling op 14 oktober vertrekken we vanaf de parkeerplaats van de Jezuïtenberg gelegen op de Cannerweg Maastricht, meteen na huisnummer 688 rechtsaf de Von Dopfflaan in.

Sponsoren / Adverteerders

Klik op logo voor bezoeken
website sponsor / adverteerder

Ook adverteren?