50+ Zuid Limburg > Nieuws en foto's

Leuke wandelervaringen

Laat hier uw leuke ervaringen, anekdotes en aantal deelnemers opnemen.                       Hoe??????

Stuur uw tekst naar Frans Beckers Beckersfrans63@gmail.com

foto's 50+ wandelgroep Zuid Limburg

De foto's van de 50+ wandelingen treft u aan op http://myalbum.com/3TBlMd8S3JmO

Gescheiden wandelen, een aanrader?

Amby-Maastricht, 11 september  2019

Vandaag staan de 20 deelnemers en een hond al ruim op tijd gereed voor de wandeling met als titel “De drie Groeven tocht”.  Mogelijk heeft de titel van de wandeling de deelnemers extra geprikkeld of zijn wandelaars van “buiten” zo blij dat ze in de buurt van Maastricht mee mogen wandelen.  Of willen de mensen van “buiten” het echte chauvinistische proeven/ervaren. Want zo kort bij de tempel waar het songfestival had gehouden kunnen worden kom je als “boerkes van boete” niet. Frans H. onze begeleider van deze tocht, is al druk in de weer met pen en klembord. Hij zorgt ervoor dat iedereen zijn of haar lunch-wens noteert, zodat straks alleen blijde eters aan tafel zitten en er in harmonie de lunch verorberd wordt. Onder het moto van “praatjes vullen geen gaatjes (maar de tandarts wel) wordt er door pre-jarige schrijver een zoethouder aangeboden. Ria vraagt de aandacht voor een reeks van afmeldingen vrijwel allemaal aandoeningen aan het bewegingsapparaat. En dan zijn er ook wandelaars die ondanks of dankzij een blessure meehobbelen.

Onze dag-gids geeft in het kort aan wat ons te wachten staat, we vertrekken samen tot na de eerste groeve, daar wordt de groep gesplitst in (en ik mag van Toos en Annie niet zeggen de watjes en de anderen) maar in een groep die nog openstaat voor uitdagingen en de anderen. Frans H. zal met de “anderen” een minder geaccidenteerd terrein lopen en Lei uit Nuth sleept de rest door en over de Limburgse heuvels. Bij de pauzeplaats worden beide groepen weer herenigd. Maar eerst  richting Curfsgroeve, de groep neemt een kijkje in deze groeve, hier kijken wij zo`n 10 miljoen jaar terug in de tijd. De mergel die hier gewonnen is bestond uit schelpen en andere afgestorven zeediertjes. Deze groeve is ca. 40 hectare groot en de mergel werd voornamelijk gewonnen voor de cementindustrie en als toepassing voor landbouwkalk. Na 2009 is de groeve ingericht als natuurgebied.

Via een indrukwekkende stalen trap wordt het 30 meter hoogteverschil tussen het uitzichtpunt boven op de groeve en de voet van de groeve in no-time overbrugd.    

Zo het moment is aangebroken nu worden de “bokken van de schapen “ gescheiden, onder leiding van Frans H gaat een groepje van 8 personen op pad, de overige 12 en Tessa volgen Lei uit Nuth. Stevige hellingen worden gevolgd door het on-losmakend  hiermee verbonden, dalen. Onderweg wijst Lei uit Nuth ons op de Kindervallei, een ontwerp van Architect  Hundertwasser aan.  Wij bevinden ons in de “De Dellen” een gebied met steile hellingbossen waar de kortsnavelboomkruiper zijn intrek heeft genomen. Het grasland van dit gebied wordt “gemaaid” door Galloway runderen.  

Wanneer wij na een flinke klim weer gaan dalen dan wordt mij duidelijk waarom Frans H. als gids met de andere groep is meegegaan. Want de trap die wij hier moeten gebruiken is van een ander niveau dan de mooie trap bij de Curfsgroeve. Opvallend dat alle wandelaars met etnische Maastrichtse roots in de andere groep zitten, zal wel toeval zijn.

Na 8 km arriveren wij bij happerij “Van Alles Get´, waar wij weer verenigd worden met de “anderen”.  

Aan tafel terwijl wachten op onze lunch gaat het en hoe kan het ook anders over het gewicht, enkele dames tobben hiermee, begrijp ik. Het blijkt ook lastig, wat je mag dit niet en daarvan maar zoveel (of zo weinig). Teja als diëtiste zegt “je kunt beter” en de dames gaan er eens goed voor zitten en spitsen de oren  nu komt de oplossing, “2 keer per week een vastendag houden ”vervolgt Teja. Bij vastendag gingen de oren weer hangen en zakte de belangstelling volledig in. Toch maar weer wachten op een nieuw wondermiddel.

Het uitserveren verloopt onder regie van Frans H. soepel, hier en daar is er toch sprake van bestelschaamte.  Ja wat houdt deze samenvoeging in, om dit goed duidelijk te maken het volgende voorbeeld. Tien voor 10 maak je een keuze uit tussen de 5 à 10 lunchgerechten. Rond 12.30 uur staat een ober met een bestelling naast je en je hebt geen idee wat je besteld had. Anderen zeggen dan dat jij datgene wat de ober op zijn bord je voorhoudt zelf besteld hebt en je weet niet of dit ook zo is of dat de keuken zich vergist heeft. Dan is er sprake van bestel-schaamte. Ik zag personen zenuwachtig kijken en aan de partner vragen, “wat had ik ook alweer”. De volgende keer zal ik iets vertellen over het verschijnsel afreken-schaamte of -angst.

Onder het eten voelt José dat ze sjans heeft, zij zit tegenover Ger en voelt steeds iets onder de tafel, Ger zal toch niet… met Toos naast zich nog wel, nou die durft. Maar gelukkig blijkt het Tessa te zijn die José zachtjes aanraakt en haar zo heeft laten schrikken. “Ja” merkt Ger terecht lachend op, “verkeerde conclusies zijn snel getrokken”. Ja soms hebben sommigen onder ons wel eens last van een dirty mind. Terwijl we genieten van onze lunch is het buiten niet meer droog, worden we vandaag nat of is de kans van 50% regen na de lunch op.

Het middagdeel van onze wandeltocht  wordt weer als groep gelopen,

Onderweg wijst Lei uit Nuth ons op diverse dassenpaden die naar hun burchten leidde. Leuk om te weten, dat mijnheer en mevrouw das op dat moment slapen het zijn immers nachtdieren je zou bijna op je tenen willen gaan lopen.

De Groeve Blom, een voormalig wingebied van zand, kiezel en kalkmergel is 7 hectare groot en eigendom van de Stichting Limburgs landschap. Deze groeve is nu een natuurparadijs een eldorado voor o.a. vlinders, vorig jaar werden er 35 soorten geteld. Verder huizen in de bijzondere habitat de Geelbuikvuurpad en de Vroedmeesterpad. Een waar paddenparadijs hier zou Paul 2 van kunnen genieten. We dalen af in de groeve het is een kwartiertje expeditie Robinson, bijzondere steile paadjes en voor bejaarden met goed weer net te doen. En er zijn natuurlijk altijd enkele wandelgenoten bereid om een hand toe te steken, maar als het hier regent kan het uitvalpercentage van 10% met gemak gehaald worden. Het terrein wordt beheerd door 8 Hollandse landgeiten, 2 schapen en 3 Kume Kume varkens, waar Tessa niet zo op gesteld is, deze zijn van oorsprong uit Nieuwzeeland. Deze varkens hebben hun wc net voor het toegangspoortje, zodat je direct weet waar het (je) op staat. Eigenlijk is dit een kinderboerderij voor volwassenen, de geiten, varkens en schapen. Misschien krijgen we als we braaf zijn ook nog een ijsje bij de uitgang.   

Na de groeve wandelen wij nog een eindje door bosgebied, wanneer wij uit het bos komen wordt mij gewezen op de ingezaaide velden om de Korenwolf in stand te houden. En dan uit het niets een emotioneel ode van Jan uit Maastricht aan hoe kan het ook anders, aan Mestreeg. Over de schoonheid van het landschap dat de entree vormt tot de stad (city) de sjoene bebouwing en nog veel meer. Ik hoop dat hij de vakantie zonder heimwee doorkomt.

Na 14,7 km zit de groeve tocht er op, mooie tocht, veel gezien en niet nat geworden en ondanks de tijdelijke scheiding toch in harmonie geëindigd. Pluim voor onze dag-gids want normaal gaat scheiden over in lijden.

Met vriendelijke groet,

Frans B.

Woensdag 25 september vertrekken wij onder begeleiding van Jan en Els, vanaf parkeerplaats Nijswillerweg 5 te Bocholtz, voor een wandeling naar Simpelveld.

Zweettocht over de Brunssummerheide met nostalgische momentjes.

Brunssum, 28 augustus  2019

Op het einde van de tweede hittegolf in 2019 (mogelijk volgen er nog een paar, waardoor het aantal leden van de wandelvereniging Limburg naar verwachting sterk zal dalen) staan wij met een uitgedund gezelschap op de parkeerplaats in Brunssum voor een heide tour onder leiding van dag-gids Ria en assistent Lei uit Nuth. Maar voordat we de hielen lichten moeten wij eerst José uit Sittard feliciteren, ja je zou het niet zeggen maar ze is toch alweer een jaartje ouder (is Paul mooi klaar mee).  Zo vlak na de “grote” vakantie zou deze tocht een Heidag genoemd kunnen noemen. Want we voldoen aan de hiervoor geldende voorwaarden, nl een select gezelschap dat samen over de Heide loopt en hierbij verstandige dingen zegt, over hoe het nu verder moet, anders en beter kan. Geen onderwerp wordt hierbij geschuwd van het Amazonegebied tot en met de uitzending over Lindenheuvel. De discussies zijn niet verhit (zou gezien de temperatuur ook niet verstandig zijn) maar worden in harmonie gevoerd. Ja deze 18 door het weer geselecteerde wandel-experts hebben een dag van diepgang en bezinning. Voor de “schouw” zijn we niet gekomen zo is deze groep niet wij zijn geen volgers van hypes of nieuwsgierige sensatie zoekers, nee hoor dit is het serieuze gedeelte van de wandelgroep Zuid Limburg.

Iets over de tocht, we hebben uitzonderlijke mazzel, de hele morgen is er bewolking zodat de temperatuur niet te hoog oploopt. Na een tijdje lopen wij door de paarse heide, assistent gids Lei wijst mij op de rechterflank waar geen hei te bekennen is, hier was eerder het regionale stort. Rekening houdend met het Nationale hitteplan pauzeren wij vaak om het verdampte lichaamsvocht (zweet) weer aan te vullen. We gaan verder en komen in het bronnengebied van de rode Beek met mooie waterplassen. Lei vertelt dat hier vroeger veel mensen uit Brunssum met hun kinderen kwamen recreëren. Dan stond er altijd een ijskarretje van ijssalon Gravino en de ouders konden de kinderen stil houden door te zeggen “als jullie braaf zijn dan krijgen jullie als we naar huis gaan een ijsje”.  En dat werkte volgen Lei, nu appen de kinderen naar de ijscoman:” Breng me een Gelato met 1 bolletje Amarene en een met Stracciatella”.

Terwijl we een pauze inlassen zien we een eindje verder enkele modellen die door een fotograaf in allerlei poses worden vastgelegd. Jeannie en José kijken verlangend naar dit tafereel. Ondanks aanmoedigingen wagen ze het toch niet de stap naar de fotograaf te zetten (dus voorlopig nog geen onverwachte carrière als model) . Wel wordt verteld dat dikke billen in zijn, in het appartement van Paul en José woont een mevrouw met Caribische roots die gezegend was met billen waar (volgens José) Paul zo op kon zitten. Maar na een maagverkleining moet Paul weer staan of thuis gaan zitten. De mannen van de wandelgroep kijken “ongeïnteresseerd” maar wel toevallig allemaal de kant uit waar de modellen gekleed in badmode voor de camera staan. En wachten op het moment dat de kleding verder verminderd wordt, maar helaas dit scenario gaat zich niet voltrekken. Lei uit Nuth geeft nog een goed voorbeeld van de veranderende tijdsgeest, “vroeger” zegt  hij kon je met een oude damesonderbroek een fiets poetsen nu alleen nog maar de bel. Thea maakt een einde aan deze pauze met nostalgische terugblikken, met de aansporing “kom op oude heren”, nu weten we tenminste weer waar wij staan. We komen langs de “koffiepoel” een 140 ha bruinkoolgroeve waar tussen 1917 en 1927 2000 arbeiders in dagbouw aan het werk waren.

Wanneer we bijna in de buurt zijn van ons lunchadres vertelt Sjef wat zijn schoondochter zegt:  Het leven is te kort om slecht te eten , nu nog kijken of dit ook voor Brasserie De Uitvlucht geldt. Na 8, 2 km worden wij door de bediening naar de voor ons gereserveerde tafels geleid.

Aan tafel evalueren wij samen met Lei uit Geleen, die een prachtig stuk Luxe vlaai geserveerd krijgt te mooi om te eten, de TV-uitzending van gisterenavond over de Geleense wijk Lindenheuvel. Lei die diverse van de in beeld gebrachte bewoners kent, is niet ontevreden over de wijze hoe de wijk in beeld gebracht is. Maar er volgen nog 5 uitzendingen hopelijk gaat men niet alleen op zoek naar de dorpsgekken. De titel van de uitzending is We zien ons en volgende week dinsdag wordt deel 2 uitgezonden op NPO 2.Gehoord aan tafel: nadat zijn vrouw was gaan werken was er opeens thuis sprake van mijn (haar) geld en ons (zijn) geld.

Twee stoelen verder heeft een wandelaar het zo warm dat het zweet vanaf zijn haarloos schedeldak (zeg maar kale kop) zo naar beneden parelt, mijn tafeldame en ik zeggen beide tegelijk “ik heb nog zo gezegd geen bommetje”. 

De broodjes zijn zo groot dat ze in een derdewereld land voldoende zijn om een klein gezin de dag door te helpen. Het afrekenen per tafel geeft met een klein gezelschap geen problemen zeker niet nadat Ria als een volleerd casinomedewerkster de “kas” ging beheren.

Na een stevige lunch haken een aantal wandelaars om verschillende redenen af, Huub moet naar de herstellende Maria, enkele koppels mogelijk geïnspireerd door de fotograaf met zijn modellen, murmelen iets nog “nog wat te doen vanmiddag” en proberen zonder op te vallen haastig te vertrekken. Zo blijven er maar 11 apostelen over om samen de laatste verkorte lus te gaan afwerken.

Ria en Lei gaan ons voor en we verlaten het natuurgebied Brunssumerheide om via een kort stukje bebouwde omgeving in het natuurgebied Heidserpark aan te komen. Langs een grote visvijver een waar eldorado voor geduldige mensen, diverse aanhangers van deze enerverende sport zijn hier actief nou ja actief, aanwezig is wellicht een betere omschrijving. Dit doet mij denken aan een “ikje” dat ik laats las over een klein meisje dat probeert een worm aan het vishaakje te krijgen, hetgeen door het gekronkel van de worm niet makkelijk gaat. En zij met de tong tussen de tandjes tegen het wormpje zegt “zit nou even stil het is maar een klein prikje”.   

Zo bereiken wij de Slikvijver waar vroeger het waswater met kolengruis van de staatsmijn Emma in terecht kwam en nadat het water verdampt was werd de slik (slam) als goedkope brandstof verkocht aan mensen met te weinig of geen “kolenbons”.

Deze tocht stond beschreven als “makkelijk” toch is het lopen in mul zand en de in het zuiden onvermijdelijke altijd aanwezige heuveltjes niet echt gemakkelijk eerder inspannend te noemen. Deze inspanning in combinatie met de hoge relatieve vochtigheid en temperatuur is aan de meeste van de nog resterende deelnemers goed te zien. Er werd voorzichtig geïnformeerde of de weg terug lopen korter is dan doorlopen. Maar onze dag-gids gooide toen een (gekoeld) geheim wapen in de strijd. De koele cape, niet zoals die van Zorro zwart maar Persil wit (waarschijnlijk nog bij elkaar gespaard met emmertjes die uit de verpakking geknipt moesten worden). Met deze vernuftige vinding kon ook deze wandelaarster bij de groep gehouden worden zodat we toch met de overgebleven 11 apostelen de eindstreep gehaald hebben, maar het was kantje boord. Ria en Lei uit Nuth hebben ons goed langs de juiste paden ge- en begeleidt, dank hiervoor.   

 

Met vriendelijke groet,

Frans B.

Ps. Rectificatie: helaas is in het vorig verslag waar sprake was, dat een wandelaar in de wandelwagen keek en toen aan de ouders de vraag stelde: “hebben jullie die zelf gemaakt?” De naam van de vraagsteller was verkeerd weergegeven. Dit was niet Jan uit Maastricht maar Joop uit Nuth.

Woensdag 11 september verzamelen wij ons op het Lindenplein 6225 in Amby-Maastricht. Frans H. is de gastheer vandaag van De drie Groeven tocht Berg en Terblijt. Er zijn geen monetaire waarschuwingen vooraf gegeven dus kan er normaal betaald worden.

Sponsoren / Adverteerders

Klik op logo voor bezoeken
website sponsor / adverteerder

Ook adverteren?